Vakantie in Turkije

Ik ga jullie een verhaal vertellen dat waargebeurd is doch uitgezonderd door mij en nu door jou, gekend is. Het gaat voor alle duidelijkheid niet over mij maar over een vriendin die haar verhaal eens kwijt moest aan iemand, aan mij dus. Ik vertel het in de “ik”- en “mijn man” vorm zodat het beter te lezen is. Het begon op onze vakantie in Turkije, wij eind veertigers. Snel een lastminute geboekt, om er beide voor een weekje even tussen uit te zijn. Veel keuze was er niet meer maar veel wensen hadden we niet. Rust, goed te eten, … Een all-in hotel met ’s avonds animatie. Niet dat we zaten te wachten op de animatie, we kwamen eigenlijk voor een weekje rust. Maar goed… we besloten de eerste avond toch maar naar een voorstelling met een muziekbandje te gaan kijken. Nadien was er een vrije dansavond. Wat gedronken en naar het optreden gekeken. Maar was het nu door de vermoeidheid of de warmte, ik voelde al gauw de drank in mijn hoofd. “Ach wat”, dacht ik. We zijn met vakantie hé. Daarmee dronk ik iets meer dan dat ik anders zou doen, ook mijn man. Een tafeltje naast ons zaten Nederlanders, ook veertigers. We raakten er mee aan de praat, leuke babbel, niets meer hoor. De dansavond startte. Het koppel ging dansen. Mijn man en ik zagen ook wel een dansje zitten. Van het ene dansje kwam een ander en het leek alsof ik weer meer energie kreeg. Terwijl onze mannen aan ons tafeltje gingen zitten, bleven de vrouw van de koppel, Agnes, en ik nog op de dansvloer. Af en toe naar de mannen om een drankje en hup weer de dansvloer op. Het was leuk. Ik ging na lange tijd nog eens uit de bol.

Mijn man werd moe en wou op een gegeven moment naar de kamer. Oh, dat vond ik oprecht jammer en alsof hij de teleurstelling in mijn ogen kon lezen, zei hij dat ik gerust mocht blijven. Pieter en Agnes bleven ook nog. Ach ja, waarom niet hé? Het is maar het pleintje oversteken en de lift naar boven nemen. Ik moest niet alleen de straat op hé. Dus mijn man naar de kamer en ik samen met Agnes weer de dansvloer op. De tijd liep verder en Pieter en Agnes besloten ook te gaan slapen. Ze namen afscheid en zonder er verder op na te denken, zei ik: “ok, tot morgen”. Even voelde ik me alleen tussen al die mensen die daar nog stonden te dansen. Een gevoel dat snel weg ging toen ik weer aan het dansen ging. Vanwaar ze plots kwamen, weet ik niet maar plots stonden er een drietal mannen om me heen te dansen. Ach leuk, dan dans ik niet alleen en gevaar zag ik niet, wat kon er gebeuren in ons hotel? Het gevaar kwam niet van hen uit maar van mezelf, besefte ik later. In mijn naïviteit danste ik met die mannen, dronk ook dat ze me aanboden en werd zo steeds dronker. Hoe lang we nog door gedanst en plezier hebben gemaakt, weet ik niet. Stilaan tijd om ook naar de kamer te gaan. Ik voelde de drank echt in mijn hoofd. Ik nam afscheid van de drie mannen en zei dat ik naar mijn kamer zou gaan. Er stelde eentje voor om me naar boven te begeleiden, dat was eigenlijk niet nodig maar zag het als een gebaar van een gentlemen. Hij liep een stukje mee en we moesten het pleintje over naar de hotelfaciliteiten. Oeie, ik was precies toch meer dronken dan ik mezelf durfde toe te geven. Ik wankelde op de grote oneffen stenen. Mijn begeleider, een knappe dertiger, kon me nog op tijd ondersteunen. Hij hield me vast zodat ik niet kon vallen. Ik zei in het gebrekkig Engels dat ik mijn schoenen zou uit doen en het dan wel beter stappen zou zijn. Terwijl ik op één been stond om mijn hoge hakken uit te trekken, hield hij me vast aan mijn middel. Een welgekome steun. Maar was het door mijn bewegingen of deed hij het bewust, hij nam me beter vast aan mijn kont. Ik vond het geen onaangename aanraking, eerlijk gezegd: ik liet hem maar begaan. Met mijn schoenen in de hand, stapten we verder. Hij liet één hand op de zijkant van mijn bil rusten. Eigenlijk omarmde hij me maar gaf me zo wel meer steun, wat ik best aangenaam vond. Men mag het best naïef van me noemen en dat was het ook wel, dat wist ik wel maar voelde me tevens gevleid. Aan de rand van het zwembad dat we voorbij moesten, maakte hij zijn move. Hij draaide me naar hem toe, trok me dichter tegen hem en zoende me. Beschaamd om het nu te zeggen, zoende ik hem terug. We stonden daar te tongen. Ik, een rijpere vrouw met een veel jongere man…. Ik wist ook wel wat hij wou en wat zou gebeuren maar ik kon mezelf niet tegen houden. Hij mocht op dat moment alles met me doen, al mijn remmingen waren weg. Erger zelfs, ik wou helemaal geen remmingen meer hebben. Ik nam zelfs het initiatief. Ik maakte me effe los uit ons zoenen, bukte me en trok onder mijn kleed, mijn slip uit. Hoeveel goedkeuring kan je nog geven als vrouw? Hij nam me mee naar een ietwat donkere plaats naast het pad. Ik voelde me zo heet staan als wat. Ik besefte wel dat ik me zo meteen zou laten nemen door een wildvreemde man, maar ik kon het echt niet tegen houden. We waren nog maar net in het donkere gedeelte, toen mijn kleed al over mijn hoofd uit ging. Meteen gevolgd door mijn bh. Naakt begon ik hem ook uit te kleden. Goed beseffend dat er nu geen stoppen meer aan was. Ik maakte zijn broek los, trok ze samen met zijn slip in één ruk naar beneden en toen ik zo gehurkt voor hem zat, stond zijn stijve piemel voor mijn gezicht. Ik dacht er niet verder op na en begon hem te pijpen. Terwijl hij zelf verder zijn kleren uit trok, pijpte ik hem als een volleren hoer. Dat was ik op dat moment ook wel maar dat deerde me niet. Ik wou vrijen, ik wou neuken, hier en nu… dat het met deze vreemde kerel was, maakte me

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Proudly powered by WordPress | Theme: Looks Blog by Crimson Themes.